Sozluk

UTM (Evrensel Transverse Mercator), dünya yüzeyini 60 bölgeye ayırarak her bölge için ayrı bir düz koordinat sistemi oluşturan, harita yapımı ve ölçme işlerinde yaygın olarak kullanılan bir projeksiyon sistemidir.

UTM projeksiyonu, Dünya'yı 60 adet 6 derecelik meridyen dilimlerine bölerek her dilim için ayrı bir transversal Mercator projeksiyonu uygulayan, harita yapımı ve harita okumada yaygın olarak kullanılan bir koordinat sistemidir.

Uydu takımı, harita yapımı ve konum belirleme işlemleri için koordineli olarak çalışan birden fazla uydunun oluşturduğu sistem ve ağıdır.

Uzaktan algılama, yer ile temas kurulmadan uydu, hava aracı veya diğer sensörler kullanarak Dünya yüzeyinin fiziksel özelliklerini ve değişimlerini tespit eden teknolojidir.

VDOP, GPS uydu geometrisinin dikey yönde konum belirleme doğruluğuna olan etkisini gösteren bir parametredir.

Vektör veri, harita ve survey uygulamalarında noktaların, çizgilerin ve poligonların koordinatları ile geometrik özelliklerini matematiksel olarak temsil eden dijital veri formatıdır.

Arazi ölçümlerinde toplanan verileri kaydeden, işleyen ve depolayan elektronik cihaz veya yazılım aracıdır.

Voxel, üç boyutlu uzayda bir noktayı temsil eden en küçük hacimsel birim olup, harita yapımı ve 3D modelleme uygulamalarında kullanılır.

Voxel grid downsampling, 3D nokta bulutlarını daha düşük çözünürlükte voxel ızgarasına dönüştürerek veri boyutunu ve işlem yükünü azaltan bir teknik.

VRS, GNSS ölçümlerinde gerçek zamanlı olarak doğru konumlandırma sağlayan bir teknoloji sistemidir.

WAAS, GPS/GNSS sinyallerinin doğruluğunu artırmak için uydu tabanlı düzeltme verileri sağlayan geniş alan artırma sistemidir.

WGS84 (World Geodetic System 1984), küresel konumlandırma sistemlerinde referans noktası olarak kullanılan uluslararası jeodezik datum standardıdır.

Deniz tabanı ve su altı yapılarını görüntülemek için yüksek frekanslu akustik dalgalar kullanan bir harita çıkarma teknolojisidir.

Koordinat sisteminde gerçek orijinden belirli bir mesafe doğuya eklenen yapay ofset değeridir.

Harita projeksiyonlarında koordinat sistemi kolaylığı için gerçek kuzey yönüne göre belirlenmiş yapay bir başlangıç noktasıdır.

Yapısal İzleme Ölçmesi, binaların, köprülerin ve diğer yapıların zaman içindeki deformasyonlarını, hareketlerini ve stabilite durumunu belirlemek için periyodik olarak gerçekleştirilen hassas ölçme işlemidir.

Yasal mülkiyet tanımı, bir arazi parçasının sınırlarını ve konumunu hukuki açıdan belirlemek için kullanılan resmi yazılı açıklama ve teknoleri ifade eder.

Yatay açı, iki doğru arasındaki açının yatay düzlemde ölçülen ve derece, dakika, saniye cinsinden ifade edilen değeridir.

Yatay daire okuması, bir ölçüm aletinin yatay ekseni etrafında dönerken ölçülen açı değerinin daire skalaından okunmasıdır.

Yer noktası filtreleme, harita ve coğrafi veri üretiminde ham ölçüm verilerinden hata, gürültü ve aykırı değerleri ayıklamak amacıyla uygulanan matematiksel ve algoritmik bir veri işleme tekniğidir.

Yeraltı ölçmeleri, tünel, maden, kütüphane ve yer altı yapıları gibi yer altındaki alanların ve yapıların boyutlarını, konumlarını ve coğrafi bilgilerini belirlemeye yönelik teknik ölçme faaliyetleridir.

Yerel koordinat sistemi, belirli bir proje alanı veya bölge için tanımlanan ve genellikle keyfi bir başlangıç noktasına dayanan iki veya üç boyutlu koordinat sistemidir.

Yol ölçmesi, karayolu projelerinin tasarımı, inşaası ve bakımı için gerekli olan arazi ve mühendislik ölçümlerinin sistematik olarak yapılmasıdır.

Harita yapımında, ölçüm aletlerinin su yüzeyinde dengelenerek yapılan ölçüm yöntemidir.

Zaman farkı ölçümü, bir ışın sinyalinin kaynaktan hedef nesneye gidip geri dönüş süresini ölçerek mesafe hesaplayan elektromagnetik ölçüm yöntemidir.

Zenit, gözlemci ile yer arasında dikey olarak oluşan ve gökyüzüne doğru uzanan sanal çizgidir.

Zenit açısı, bir noktadan gözlenen nesnenin zenit doğrultusundan sapma miktarını ifade eden ve ölçüm cihazlarıyla belirlenen açısal değerdir.

Zorunlu merkezleme, ölçüm aletinin fiziksel olarak bir noktaya tam olarak konumlandırılmasını sağlayan, alet merkezi ile istasyon noktasının çakışmasını garantileyen bir teknik ve donanımsal yöntemdir.